Studentikeun

Van een koffer vol spullen blijken mijn oordopjes een van de meest waardevolle spullen te zijn. Hoewel mijn -soms lastige- gewoonte om echt overal in slaap te kunnen vallen me hier een eind op weg helpt om nog enigszins door luidruchtige muziek en dronken-studenten-geschreeuw heen te slapen, zijn mijn oordopjes onmisbaar. Beetje humor en relativeringsvermogen zijn ook erg handig om bij je te hebben. Dat afwassen voor het koken nodig is omdat afwassen na het koken not done is, ok. Dat je melk niet meer in de koelkast past omdat iemand het belangrijker vond om een afwasbak (!) vol rode Jelly koel te houden, vind ik al minder cool. En dat je in de week van herhaaldelijke oproepen voor chlamydia-testing een urinebuisje met gele vloeistof op het toilet aantreft (wat later mangosaus + ander goedje blijkt te zijn)..........ach ja.

Tijdens etentje met PhD's in een van de vele gezellige restaurantjes hier in York, verhaal van PhD uit China gehoord. Dat relativeert werkelijk alles. Zij is de tweede dochter en is opgegroeid met de wetenschap dat haar ouders liever een zoon wilden en bij alles wat ze doet, ervaart ze dat het nooit goed genoeg zal zijn. Dat ze haar ouders nooit zo trots op haar zullen zijn zoals zij dat op een zoon zouden zijn. Daarbij komt nog de druk van de Chinese maatschappij, de moordende concurrentiestrijd. Hoewel zij afgestudeerd is aan de universiteit (wat zij heeft weten te financieren met beurzen), zal zij zonder PhD titel nooit een goede baan kunnen krijgen. Aangezien zij niet uit een rijke familie komt en niet haar moeders baan als serveerster wil overnemen, heeft zij al bij het begin van haar studie besloten te knokken voor een plaats als PhD. Dat betekent dat zij elke ochtend om 7 uur in de bibliotheek zit omdat er anders geen fatsoenlijke werkplek meer te krijgen is en daar blijft ze tot elf uur 's avonds. Momenteel werkt ze in Duitsland. Om daarvoor China te mogen verlaten, heeft ze naast een hele papierwinkel een enorme borgsom moeten betalen en twee bekenden moeten laten tekenen als garantie dat zij over een jaar weer terugkomt naar China. Als zij naar een conferentie wil in de VS en daarvoor een visumaanvraag doet, krijgt ze bericht dat de FBI haar status moet natrekken, waarna ze na een half jaar afwachten alsnog wordt afgewezen.

Naast oordopjes, blijkt mijn Nederlandse paspoort dus ook zeer waardevol. Wat een verschil!